ಯತಿ ಸ್ವಂತೀ -209


28-07-2018
ನನಗೆ ಸೇಲ್ಸ್ ಕೆಲಸ. ಇದೊಂದು ರೀತಿಯ ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಸೇಲ್ಸ್ ಎನ್ನಿಸಿತೆನಗೆ. ನನ್ನ ಕೆಲಸವೇನೆಂದರೆ ಗ್ರಾಹಕರಿಂದ ಬಂದ ಆರ್ಡರುಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು. ಅವು ರೆಗ್ಯುಲರ್ ಯಂತ್ರಗಳೋ ಅಥವಾ ವಿಶೇಷ ಯಂತ್ರಗಳೋ ಎಂದು ನೋಡುವುದು.
ಅವು ರೆಗ್ಯುಲರ್ ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಶಾಪ್‍ಗೆ ಆರ್ಡರ್ ಕೊಡುವುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವು ವಿಶೇಷ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದರೆ, ಅವುಗಳ ಸ್ಪೆಸಿಫಿಕೇಶನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಡಿಸೈನ್ ಡಿಪಾರ್ಟ್‍ಮೆಂಟಿಗೆ ಕೊಡುವುದು. ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಡಿಸೈನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಡಿಸೈನ್ ಎಂದರೆ ಜನರೇಟರ್‍ನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ತಾಮ್ರ, ಕಾರ್ಬನ್ ಸ್ಟೀಲ್ ಎಲ್ಲದರ ಅಳತೆಯನ್ನೂ ಡಿಸೈನ್ ಡಿಪಾರ್ಟ್‍ಮೆಂಟಿನವರು ನೋಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಸೈಜಿನ ಜನರೇಟರ್ ಡಿಸೈನ್ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅದರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಅಂದರೆ ಡಿಸೈನ್ ಮತ್ತು ಡ್ರಾಯಿಂಗುಗಳನ್ನು ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಷಾಪ್‍ಗೆ ಒಯ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮೆಟೀರಿಯಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಅದು ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ಆದಾಗ ಪರ್ಚೇಸ್ ಡಿಪಾರ್ಟ್‍ಮೆಂಟ್ ಅದನ್ನು ತರಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಷಾಪ್ ತಲುಪಿ ಕೆಲಸ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಸಿದ್ಧ ಆದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಪೆಯಿಂಟ್ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ರವಾನೆಗೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಆ ಜನರೇಟರ್ ಯಾರಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕೋ ಅವರಿಗೆ ಕಳಿಸಬೇಕಿತ್ತು.
ಅವರದೇನಾದರೂ ವಿಶೇಷ ಟರ್ಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಪೇಮೆಂಟ್ ಇದ್ದರೆ ಹಣವನ್ನು ಪಡೆದು ನಂತರ ಕಳಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಅಥವಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಹಣ ಸಂದಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಮೊದಲೇ ಕರಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಆ ದಿನ ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಆ ಗ್ರಾಹಕನಿಗೆ ‘ಅಯ್ಯಾ, ನೀವು ಕೇಳಿದ ಜನರೇಟರ್ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಸಮಯಕ್ಕೇ ಕಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದಯವಿಟ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಕಳಿಸಿ’ ಎಂದು ಫೋನು ಮಾಡುವುದೋ, ಪತ್ರ ಬರೆಯುವುದೋ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ನಂತರ ಫಾಲೋ ಅಪ್ ಮಾಡಿ, ಆ ಹಣ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅಬ್ಬಾ ಬಂತು ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆರ್ಡರ್‍ಗೂ ಒಂದು ಬಾಕ್ಸ್‍ಫೈಲ್ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಆರ್ಡರ್‍ಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿ ಕಾಗದ ಪತ್ರವನ್ನೂ ಆ ಬಾಕ್ಸ್‍ಫೈಲಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತು.
ಇದು ನನ್ನ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಾಸೆಸ್ ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು.
ಅರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇಲಾಖೆಯೂ ಅವುಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವು ಹೇಳಿದ ಸಮಯಕ್ಕೇ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?
ಏಕೆಂದರೆ ಇದೇ ಡಿಸೈನ್ ಡಿಪಾರ್ಟ್‍ಮೆಂಟು ಅನೇಕಾನೇಕ ಆರ್ಡರುಗಳನ್ನು ಏಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಷಾಪ್‍ನಲ್ಲಿನ ಪ್ಲ್ಯಾನಿಂಗ್‍ನವರಿಗೆ ಇದೊಂದೇ ಅಲ್ಲ ಆರ್ಡರ್ ಇರುತ್ತಿದ್ದುದು. ಪರ್ಚೇಸ್ ಡಿಪಾರ್ಟ್‍ಮೆಂಟ್ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಅನೇಕ ಕಚ್ಚಾವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತರಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಅದೆಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಹಣಕಾಸು ಇಲಾಖೆ ಹಣವನ್ನು ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಬೇಕಿತ್ತು.
ನಂತರ ಇದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಷಾಪ್‍ನಲ್ಲಿ, ರವಾನೆವರೆಗೂ ಇತ್ತು.


ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸವಾಲೆಸೆಯುವ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು ನನ್ನದು.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಯತಿ ಸ್ವಂತೀ -86

27-03-2018 ಪ್ರಾಯಶಃ 1983 ಇರಬಹುದು. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಮತ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ ಓದಿ 'ಈ ಹಾಳು ಕಾದ್ರಾ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಆ ಪಾಪದ ಹುಡುಗಿ ತುಳಸಿಗೆ ಏನು ಕಾಟ ಕೊಡ್ತಾನೋ!' ಎಂದಾಗ ಅರೆ! ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಧಾರಾವಾಹಿ ಓದಿ ಈ ರೀತಿ ರಿಯಾಕ್ಟ್ ಆಗ್ತಿರೋದು ಇದೇ ಮೊದಲನೇ ಸಲ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಆ ಧಾರಾವಾಹಿ ಬರೆದವರಾರೆಂದು ನೋಡಿದೆ. ಯಂಡಮೂರಿ ವೀರೇಂದ್ರನಾಥ್. ತೆಲುಗು ಮೂಲ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ :ಬೇಲೂರು ಕೃಷ್ಣಕುಮಾರ್. ಓ ಇದು ಅನುವಾದ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯದ್ದನಪೂಡಿ ಸುಲೋಚನಾ ರಾಣಿ ಮುಂತಾದ ಮಹಿಳಾ ಲೇಖಕಿಯರ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಈಗ ಯಾರೋ ಗಂಡಸರ ಕಾದಂಬರಿ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಅಷ್ಟೇ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಬಿ. ವಿ. ವೈಕುಂಠ ರಾಜು ಅವರ 'ವಾರಪತ್ರಿಕೆ'ಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಅನ್ನೋ ಧಾರಾವಾಹಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಓದಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ! ದಬ್ಬೆಂದು ಅವರ ಶೈಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಹೋದೆ. ಅಬ್ಬಾ... ಈ ಅನುವಾದವೇ ಇಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಮೂಲಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು! ನಾನು 1969-72 ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಓದುವಾಗ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಪ್ರಸಾದ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರಭ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಪುಟದಲ್ಲಿ ತಾರೆಯರ ಚಿತ್ರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಲವು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆನಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಸಾದ್ ಅಕ್ಕಂದಿರಾದ ನಾಗವೇಣಿ ಮತ್ತು ವಿಮಲ ನನಗೆ ಅವನ್ನು ಓದಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ತೆಲುಗು ಕಲಿಯಲೇಬೇಕು. ನನ...
Read more

ಯತಿ ಸ್ವಂತೀ -104

14-04-2018 ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಳಿ ನನಗೆ ಕಾರು ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಪಾಠ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ‘ನಿನಗೆ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಬರೋದಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಅಣಕಿಸಿದ. ಟಕ್ಕನೆ ಅವನ ಕಾರಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಹೊರಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ. ಕಾರಿನ ಬಾಗಿಲ ಬೀಗ ಮುರಿದಿತ್ತು. ನಾನು ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಹಿಂದೆಯೇ ಕಾರಲ್ಲಿ ಬಂದು ‘ಹೇ ಬಾ’ ಎಂದು ಕೂಗತೊಡಗಿದ! ಬೀಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಾಕಿಸಲು ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ರಿಯಾಲ್ ಒಮಾನಿಗಳು ಖರ್ಚಾದವು. ಪ್ರತಿ ಸಲ ಟೆಸ್ಟ್‍ಗೆ 5 ರಿಯಾಲ್ ಒಮಾನಿಗಳು. ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು ಐದು ದಿನಗಳ ಊಟ. ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನನ್ನು ಟೆಸ್ಟ್ ಫೀಲ್ಡ್‍ನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಈಗ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೋದವನು ಬರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಆ ಪರೀಕ್ಷಕರು ಕರೆದಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟುಹೋದರು. ನನ್ನ ಕಾರು ಗುರು ಮಾತ್ರ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಾನೊಬ್ಬನೇ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಬಂದವನು ‘ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ’ ಎಂದವನು ನನ್ನನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅರಾಬಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಗಾಡಿದ. ಒಬ್ಬ  ಎತ್ತರದ ಯುವ ಪೊಲೀಸ್ ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಲು ಹೋದ. ಆಗ ಅವನ ತಲೆಯು ಕಾರಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ದಬ್ಬೆಂದು ಹೊಡೆಯಿತು. ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ನಾನು ಫೆಯ್ಲ್ ಎಂದು. ಮುಂದೆ ಹೋಗೆಂದ. ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಯಲು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿಮೆಂಟ್ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಡೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಲೋಪ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಮುಗಿಸಿ...
Read more

ಯತಿ ಸ್ವಂತೀ -102

12-04-2018 ಹುಚ್ಚು ಮಳೆ  ಮಾರ್ಚ್ 30ರಂದು ಬಂದಿತ್ತು.  ಆಗ ನನಗೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದ ಎರಡು ಮೂರು ಘಟನೆಗಳು ನೆನಪಾದವು. ಒಮ್ಮೆ ವೊಕ್ಹಾರ್ಡ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ (ಈಗಿನ ಫೋರ್ಟಿಸ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಕನ್ನಿಂಗ್‍ಹ್ಯಾಂ ರಸ್ತೆ) ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ತಂದೆಗೆ ಹೃದಯದ ಆಪರೇಷನ್ ಆಗಿದ್ದಾಗ ನೋಡಲು ನಾನು, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಹೋದೆವು. ಕೈನೆಟಿಕ್ ಹೊಂಡಾ ಸ್ಕೂಟರ್. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಹುಚ್ಚು ಮಳೆ. ನಿಲ್ಲಲು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಗ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಊರ್ವಶಿ ಥಿಯೇಟರ್ ಮುಂದೆ ನೀರು ಚಿಮ್ಮಿಸಿದಾಗ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡ್‍ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಏಯ್ ಎಂದು ಕೂಗಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ. ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಎಡಿಯೂರು ಕೆರೆಯ ಪಕ್ಕದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪುವ ವರೆಗೆ ಸ್ಕೂಟರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೋಕ್ಡ್ ಟು ದ ಸ್ಕಿನ್ ಅಂತಾರಲ್ಲ... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾನು, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಂ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಡ್ಡರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸುಧಾ ರಘುನಾಥನ್ ಅವರ ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋದೆವು. ಸುಧಾ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಗಾಯಕಿ. ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಚಿಟಿಚಿಟಿ ಮಳೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಮಳೆಹುಳುಗಳು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ನನಗೆ ಆಗ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೊಳೆದಿತ್ತು. ಮನೋಧರ್ಮ ಎನ್ನುವ ಆ ಕಥೆಯು ತರಂಗ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ಕಛೇರಿ ಮುಗಿಯಿತು. ಅದೇ ಕೈನೆಟಿಕ್ ಹೊಂಡಾ. ವಿಜಯನಗರದವರೆಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಮಳೆ ಇತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ...
Read more