ಯತಿ ಸ್ವಂತೀ -126


06-05-2018

ರವೀಂದ್ರ, ಶ್ರೀಕಂಠ, ಕಣ್ಣ, ನಾನು ಸಹಪಾಠಿಗಳು. ನಮ್ಮ ತಂಗಿಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಹಪಾಠಿಗಳು. ಸಂಜೆ ಆಡೋಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಐಸ್‌ಪೈಸ್ (ಇದರ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಐ ಸ್ಪೈ ಯು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಬಹಳ ತಡವಾಗಿ!) ಆಟ. ಗೋಡೆ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಒಬ್ಬರು ನೂರು ಎಣಿಸೋದು. ಉಳಿದೋರು ಅವಿತುಕೊಳ್ಳೋದು. ಎಣಿಸಿದೋರು ಉಳಿದವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದು ಓಡಿ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿ ನೂರು ಎಣಿಸಿದ್ದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ... '... ಐಸ್‌ಪೈಸ್' ಎಂದರಚಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಹೊರಗೆ ಬರೋದು. ಸಿಕ್ಕಾಕೊಂಡೋರು ಎಣಿಸೋದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ಆ ಗೋಡೆ ಮುಟ್ಟಿ '... ಎಣಿಸೋನು ಐಸ್‌ಪೈಸ್' ಅಂದುಬಿಟ್ಟರೆ ಅವನೇ ಮತ್ತೆ ಔಟ್. ಪುನರಾಯಾನ್...
ಗುಲ್ಟೋರಿಯಾ. ಇದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ನೂರು ಪುಟ್ಟ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನೋ, ಗಂಟೆ ಗಿಡದ ನೂರು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೋ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಉಳಿದವರು ಫುಲ್ ಸ್ಕ್ಯಾಟರ್. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಎದುರು ಫೀಲ್ಡ್. ಅದರಾಚೆ ವ್ಯಾಗನ್ನುಗಳು ಕಂಬಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ್ನು ಕಂಡೆಮ್ಡ್ ವ್ಯಾಗನ್ ಅನ್ನೋರು. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅವನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನ್ನು ಲಾರಿ ಬಾಡಿ ಬಿಲ್ಡರುಗಳು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಅವು ನಮ್ಮ ಬೈತಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಗಗಳು. ಔಟಾದೋನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬಂದು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡು '... ಗುಲ್ಟೋರಿಯಾ' ಎಂದು ಕಿರುಚಿಕೊಂಡಾಗ ಉಳಿದೋರು ಹೊರಗೆ ಬರೋದು. ಮುಂದಿನ ಹುಡುಗ/ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತೆ ಕಲ್ಲು ಯಾ ಎಲೆ ಎಣಿಕೆ.
ಜೂಟ್... ಮತ್ತೊಂದು ಆಟ. ಎಲ್ಲ ಓಡೋದು. ಒಬ್ಬ ಉಳಿದವರನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಒಬ್ಬರನ್ನು ಮುಟ್ಟೋದು.
ಶರಾಪ್ - ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಮುಟ್ಟಲು ಬಂದಾಗ ಶರಾಪ್ ಎಂದು ಕೂಗಿ ತಮ್ಮ ತಲೆಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಕೂತರೆ ಅವರನ್ನು ಔಟ್ ಮಾಡೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ...
ಕೆಲವು ಸಲ ಕುಂಟೆಬಿಲ್ಲೆ ಹುಡುಗಿಯರ ಜೊತೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪು. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಗೆರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪಾದಗಳನ್ನು ಇಡದೇ ಅಮಾಟೇ ಅಮಾಟೇ (ಆ್ಯಮ್ ಐ ರೈಟ್ ಅಂತ ಆಗ ತಿಳಿಯದು!) ಎಂದು ಕೇಳುವುದು...
ಝಿಂಕ್ ಶೀಟ್ ಚೂರನ್ನೋ, ಪಿಂಗಾಣಿಯ ಚಪ್ಪಟೆ ಚೂರುಗಳನ್ನೋ ಏಳೋ ಎಂಟೋ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಜೋಡಿಸೋದು. ಒಂದು ರಬ್ಬರ್ ಚೆಂಡು. ಎರಡು ಟೀಂ. ಲಗೋರಿ!!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಯತಿ ಸ್ವಂತೀ -86

27-03-2018 ಪ್ರಾಯಶಃ 1983 ಇರಬಹುದು. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಮತ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ ಓದಿ 'ಈ ಹಾಳು ಕಾದ್ರಾ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಆ ಪಾಪದ ಹುಡುಗಿ ತುಳಸಿಗೆ ಏನು ಕಾಟ ಕೊಡ್ತಾನೋ!' ಎಂದಾಗ ಅರೆ! ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಧಾರಾವಾಹಿ ಓದಿ ಈ ರೀತಿ ರಿಯಾಕ್ಟ್ ಆಗ್ತಿರೋದು ಇದೇ ಮೊದಲನೇ ಸಲ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಆ ಧಾರಾವಾಹಿ ಬರೆದವರಾರೆಂದು ನೋಡಿದೆ. ಯಂಡಮೂರಿ ವೀರೇಂದ್ರನಾಥ್. ತೆಲುಗು ಮೂಲ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ :ಬೇಲೂರು ಕೃಷ್ಣಕುಮಾರ್. ಓ ಇದು ಅನುವಾದ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯದ್ದನಪೂಡಿ ಸುಲೋಚನಾ ರಾಣಿ ಮುಂತಾದ ಮಹಿಳಾ ಲೇಖಕಿಯರ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಈಗ ಯಾರೋ ಗಂಡಸರ ಕಾದಂಬರಿ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಅಷ್ಟೇ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಬಿ. ವಿ. ವೈಕುಂಠ ರಾಜು ಅವರ 'ವಾರಪತ್ರಿಕೆ'ಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಅನ್ನೋ ಧಾರಾವಾಹಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಓದಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ! ದಬ್ಬೆಂದು ಅವರ ಶೈಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಹೋದೆ. ಅಬ್ಬಾ... ಈ ಅನುವಾದವೇ ಇಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಮೂಲಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು! ನಾನು 1969-72 ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಓದುವಾಗ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಪ್ರಸಾದ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರಭ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಪುಟದಲ್ಲಿ ತಾರೆಯರ ಚಿತ್ರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಲವು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆನಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಸಾದ್ ಅಕ್ಕಂದಿರಾದ ನಾಗವೇಣಿ ಮತ್ತು ವಿಮಲ ನನಗೆ ಅವನ್ನು ಓದಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ತೆಲುಗು ಕಲಿಯಲೇಬೇಕು. ನನ...
Read more

ಯತಿ ಸ್ವಂತೀ -104

14-04-2018 ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಳಿ ನನಗೆ ಕಾರು ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಪಾಠ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ‘ನಿನಗೆ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಬರೋದಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಅಣಕಿಸಿದ. ಟಕ್ಕನೆ ಅವನ ಕಾರಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಹೊರಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ. ಕಾರಿನ ಬಾಗಿಲ ಬೀಗ ಮುರಿದಿತ್ತು. ನಾನು ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಹಿಂದೆಯೇ ಕಾರಲ್ಲಿ ಬಂದು ‘ಹೇ ಬಾ’ ಎಂದು ಕೂಗತೊಡಗಿದ! ಬೀಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಾಕಿಸಲು ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ರಿಯಾಲ್ ಒಮಾನಿಗಳು ಖರ್ಚಾದವು. ಪ್ರತಿ ಸಲ ಟೆಸ್ಟ್‍ಗೆ 5 ರಿಯಾಲ್ ಒಮಾನಿಗಳು. ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು ಐದು ದಿನಗಳ ಊಟ. ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನನ್ನು ಟೆಸ್ಟ್ ಫೀಲ್ಡ್‍ನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಈಗ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೋದವನು ಬರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಆ ಪರೀಕ್ಷಕರು ಕರೆದಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟುಹೋದರು. ನನ್ನ ಕಾರು ಗುರು ಮಾತ್ರ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಾನೊಬ್ಬನೇ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಬಂದವನು ‘ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ’ ಎಂದವನು ನನ್ನನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅರಾಬಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಗಾಡಿದ. ಒಬ್ಬ  ಎತ್ತರದ ಯುವ ಪೊಲೀಸ್ ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಲು ಹೋದ. ಆಗ ಅವನ ತಲೆಯು ಕಾರಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ದಬ್ಬೆಂದು ಹೊಡೆಯಿತು. ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ನಾನು ಫೆಯ್ಲ್ ಎಂದು. ಮುಂದೆ ಹೋಗೆಂದ. ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಯಲು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿಮೆಂಟ್ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಡೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಲೋಪ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಮುಗಿಸಿ...
Read more

ಯತಿ ಸ್ವಂತೀ -102

12-04-2018 ಹುಚ್ಚು ಮಳೆ  ಮಾರ್ಚ್ 30ರಂದು ಬಂದಿತ್ತು.  ಆಗ ನನಗೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದ ಎರಡು ಮೂರು ಘಟನೆಗಳು ನೆನಪಾದವು. ಒಮ್ಮೆ ವೊಕ್ಹಾರ್ಡ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ (ಈಗಿನ ಫೋರ್ಟಿಸ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಕನ್ನಿಂಗ್‍ಹ್ಯಾಂ ರಸ್ತೆ) ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ತಂದೆಗೆ ಹೃದಯದ ಆಪರೇಷನ್ ಆಗಿದ್ದಾಗ ನೋಡಲು ನಾನು, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಹೋದೆವು. ಕೈನೆಟಿಕ್ ಹೊಂಡಾ ಸ್ಕೂಟರ್. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಹುಚ್ಚು ಮಳೆ. ನಿಲ್ಲಲು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಗ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಊರ್ವಶಿ ಥಿಯೇಟರ್ ಮುಂದೆ ನೀರು ಚಿಮ್ಮಿಸಿದಾಗ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡ್‍ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಏಯ್ ಎಂದು ಕೂಗಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ. ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಎಡಿಯೂರು ಕೆರೆಯ ಪಕ್ಕದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪುವ ವರೆಗೆ ಸ್ಕೂಟರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೋಕ್ಡ್ ಟು ದ ಸ್ಕಿನ್ ಅಂತಾರಲ್ಲ... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾನು, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಂ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಡ್ಡರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸುಧಾ ರಘುನಾಥನ್ ಅವರ ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋದೆವು. ಸುಧಾ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಗಾಯಕಿ. ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಚಿಟಿಚಿಟಿ ಮಳೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಮಳೆಹುಳುಗಳು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ನನಗೆ ಆಗ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೊಳೆದಿತ್ತು. ಮನೋಧರ್ಮ ಎನ್ನುವ ಆ ಕಥೆಯು ತರಂಗ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ಕಛೇರಿ ಮುಗಿಯಿತು. ಅದೇ ಕೈನೆಟಿಕ್ ಹೊಂಡಾ. ವಿಜಯನಗರದವರೆಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಮಳೆ ಇತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ...
Read more